อยู่อย่างคนไม่มีสิทธิ?

มกราคม 13, 2007 at 1:05 pm 2 ของความคิดเห็น

โดย พญ.สมรัก ชูวานิชวงศ์
ที่เห็นชัดเจนเป็นตัวอย่าง คือ คณะกรรมการสำนักงานประกันสังคมของไทย ไม่ให้สิทธิผู้ประกันตน ที่ขอรับการรักษาโรคจิต(เภท) และเจ้าหน้าที่บางคนขยายการไม่ให้สิทธิไปถึงผู้ป่วยทาง
จิตเวชโรคอื่นๆด้วย และทำให้คนไทยกลุ่มนี้สูญเสียสิทธิที่จะได้รับจากการที่ตนเองต้องจ่ายเบี้ยประกัน เช่นเดียวกับคนอื่นที่สามารถทำงานและมีรายได้ อีกทั้งยังไม่สามารถใช้สิทธิการรักษาอื่น โดยเป็นสูญญากาศที่เกิดจากการกีดกันแบ่งแยกผู้ป่วยจิตเวช

พ.ศ.2550 ปีแห่งการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพระพรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เพื่อนรักษ์ฯก็ก้าวขึ้นสู่ปีที่ 7 ด้วยความตั้งใจของทีมงานใหม่หลายท่าน ที่อยากผลักดันให้หนังสือนี้เป็นประโยชน์สำหรับผู้อ่านกว้างขวางขึ้น

เพื่อนรักษ์ฯอยากสร้างความเข้าใจที่แจ่มชัดขึ้นว่า โรคทางจิตเวชเป็นโรคของสมองที่รักษาได้ เพื่อผู้ที่ได้รับผลกระทบจากโรคทางจิตเวช จะได้แสวงหาการรักษาอย่างรวดเร็ว เพราะสมองที่ทำงานบกพร่องไป อันเนื่องมาจากการดำเนินของโรค ซึ่งส่วนใหญ่มักเรื้อรัง จะส่งผลกระทบที่รุนแรงต่อการดำเนินชีวิต ทั้งของผู้ป่วย ผู้ดูแล

อาการของโรคที่ปรากฏ อาจทำให้คนทั่วไปที่ไม่เข้าใจ นึกรังเกียจ ดูถูก รำคาญ เบื่อหน่าย กลัวผู้ป่วยได้ จนอาจนำมาซึ่งสิ่งที่่น่าสลดใจยิ่ง คือ ผู้คนตัดสินว่า ผู้ป่วยจิตเวชเป็นกลุ่มคนที่น่ารังเกียจ ไม่มีคุณค่า และปฏิบัติต่อผู้ป่วยโรคจิตเวช โดยการกีดกันแบ่งแยก

ที่เห็นชัดเจนเป็นตัวอย่าง คือ คณะกรรมการสำนักงานประกันสังคมของไทย ไม่ให้สิทธิผู้ประกันตน ที่ขอรับการรักษาโรคจิต(เภท) และเจ้าหน้าที่บางคนขยายการไม่ให้สิทธิไปถึงผู้ป่วยทาง
จิตเวชโรคอื่นๆด้วย และทำให้คนไทยกลุ่มนี้สูญเสียสิทธิที่จะได้รับจากการที่ตนเองต้องจ่ายเบี้ยประกัน เช่นเดียวกับคนอื่นที่สามารถทำงานและมีรายได้ อีกทั้งยังไม่สามารถใช้สิทธิการรักษาอื่น โดยเป็นสูญญากาศที่เกิดจากการกีดกันแบ่งแยกผู้ป่วยจิตเวช

บทความในเพื่อนรักษ์ฯ มาจากผู้มีประสบการณ์ตรงจากการเจ็บป่วย การดูแล การช่วยเหลือสนับสนุนผู้ป่วยจิตเวช ทั้งในและต่างประเทศ หวังว่าจะสามารถสะท้อนได้ว่า ผู้คนที่ต้องประสบกับโรคจิตเวชนั้น ยังมีชีวิตที่มีคุณค่า

ปีใหม่ หวังว่าท่านผู้อ่านจะมีมุมมองต่อชีวิตที่สดใหม่ เช่นดังภาพปก“คัทลียาเริงร่า”ฝีมือของคุณเจษฎ์ กัลยาณชาติ ผู้ผ่านประสบการณ์อันน่าสยดสยองจากอาการประสาทหลอนของโรคจิตเภทมาได้

Entry filed under: คุยกับคุณหมอสมรัก. Tags: .

“ว่าด้วยแอลกอฮอล์” เพื่อนรักษ์สุขภาพจิต

2 ความเห็น Add your own

  • 1. รินชกร  |  สิงหาคม 6, 2009 ที่ 12:48 am

    หวัดดีค่ะ หนูอยากหายจากโรคจิตค่ะหนูเคยฆ่าตัวตาย2ครั้งค่ะเพราะไม่มีใครเข้าใจหนูกลัวคนเยอะหนูกลัวเขาคิดว่าเราเป็นอย่างนู้นอย่างนี้คิดไปหมดคิดมากๆหนูไม่มีเพื่อนเพราะหนูไม่ไวใจใครและไม่มีใครจริงใจมีแต่คนว่าหนูบ้าไม่มีใครคบหนูอายที่จะอยู่หนูไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะหนูอยากหายหนูไม่อยากคิดมากแต่หนูก็คิดหนูพยายามที่จะไม่คิดสิ่งที่ไม่ดีแต่หนูก็เลิกคิดไม่ได้คุณหมอช้วยตอบหนูด้วยนะค่ะหนูอยากหายอยากกลับไปทำงานได้เหมื่อนคนปกติเวลาเจอคนเยะหรือคนที่ไม่คุ้นหนูจะหน้าตาหนูจะเปลี่ยนไปใจเต้นแรงหายใจไม่ออกปวดหัวบ่อยจนคนอื่นว่าหนูบ้าไม่มีโลกจะให้อยู่แล้วช้วยตอบหนูด้วยนะค่ะหนูจะรอนะค่ะ
    ขอคณุค่ะ

  • 2. บ้า  |  มกราคม 7, 2010 ที่ 9:27 pm

    ผมจะบ้าตายแล้วเพราะถูกกีดกันแบ่งแยกทำโทษพลัดพรากจากคนรักเพราะศูนย์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


คลังเก็บ


%d bloggers like this: